Willem Declercq

Hallo,

Mijn naam is Willem Declercq en ik woon in de mooie gemeente Puurs.

Mijn eerste kennismaking met vzw Fire Observers dateert van 2011. Via een collega, die eerder aan een stage had deelgenomen, hoorde ik voor het eerst over de organisatie. Een jaar later kreeg ik zelf de kans om samen met Patrick, Paul en Peter deel te nemen aan mijn eerste stage in Austin, Texas.

Het was meteen ook mijn eerste reis over “de grote plas” en vooral een ervaring die me altijd is bijgebleven. Ik leerde er niet alleen enorm veel over de Amerikaanse brandweer, maar ook over het leven en de cultuur in de Verenigde Staten. De verhalen die je hoort en wat je in films en televisieseries ziet, zijn toch nog iets helemaal anders dan het zelf beleven.

Meedraaien in een Amerikaanse brandweerkazerne, leven tussen de crews, ’s nachts verschillende keren uit bed voor interventies en uiteindelijk behoorlijk vermoeid terug naar België reizen… Voor sommigen misschien niet meteen de ideale vakantie, maar voor mij absoluut wel.

Ik schreef me dan ook onmiddellijk in voor een volgende stage. Helaas waren de plaatsen snel volzet en moest ik wat geduld hebben. Dat wachten werd in 2013 beloond, toen ik mocht deelnemen aan de allereerste Canadese stage van Fire Observers in Ottawa.

Ondertussen heb ik het geluk gehad om aan verschillende fantastische stages deel te nemen en ze mee te begeleiden:

Austin (2012) – Ottawa (2013) – Fresno (2014) – Plano (2015) – Phoenix (2016) – Denver (2017) – Prince George’s County, Maryland (2018) – Orange County Fire Authority (2023)

Die ervaringen hebben mijn enthousiasme voor Fire Observers alleen maar groter gemaakt. Daarom stelde ik me destijds ook kandidaat als bestuurslid. Mijn belangrijkste motivatie is nog steeds dezelfde: Belgische en Nederlandse hulpverleners de kans geven om een unieke, leerrijke en onvergetelijke ervaring op te doen binnen de Noord-Amerikaanse hulpverlening.

Iets meer over mezelf

Mijn carrière binnen de dringende hulpverlening begon in 2001 als redder aan zee. Vijf jaar later, in 2006, startte ik als vrijwillig brandweerman bij de brandweer van Staden in West-Vlaanderen.

Omdat mijn interesse steeds sterker uitging naar de dringende geneeskundige hulpverlening, begon ik aan de opleiding verpleegkunde en specialiseerde ik me vervolgens verder als urgentieverpleegkundige. Tot 2022 was ik werkzaam op de spoedgevallendienst van het UZ Brussel. Tijdens mijn opleiding volgde ik ook de cursus ambulancier en bouwde ik doorheen de jaren heel wat ervaring op binnen zowel de brandweer als de prehospitale en ziekenhuisgebonden dringende hulpverlening.

Na mijn verhuis naar Puurs moest ik in 2016 afscheid nemen van de brandweer in HVZ Midwest. In 2018 begon ik opnieuw als vrijwillig brandweerman bij Brandweerzone Rivierenland, post Puurs, waar ik vandaag actief ben als vrijwillig sergeant.

Van 2022 tot 2024 werkte ik als brandweerverpleegkundige bij Covestro, een functie waarin mijn ervaring als brandweerman en urgentieverpleegkundige mooi samenkwamen.

Sinds 2024 ben ik beroepsmatig actief als brandweerman bij Hulpverleningszone Vlaams-Brabant Oost.

Daarnaast blijf ik ook actief binnen de dringende geneeskundige hulpverlening. Zo werk ik als freelance urgentieverpleegkundige op Brussels Airport en ben ik lesgever bij PIVO, waar ik mijn kennis en praktijkervaring probeer door te geven aan huidige en toekomstige hulpverleners.

De combinatie van brandweer, dringende geneeskundige hulpverlening en opleiding vormt dan ook al vele jaren de rode draad doorheen mijn professionele leven.

De afgelopen jaren stond mijn engagement bij Fire Observers soms iets minder op de voorgrond. Daar was gelukkig een heel mooie reden voor: in 2017 werd ik vader van een zoon en in 2020 van een dochter. Sindsdien gaat een groot deel van mijn vrije tijd uiteraard naar mijn gezin. Toch is mijn enthousiasme voor Fire Observers en de Noord-Amerikaanse hulpverlening altijd gebleven.

Wanneer er daarnaast nog wat vrije tijd overblijft, trek ik er graag op uit met de fiets en hou ik vooral van reizen en nieuwe plaatsen ontdekken, tegenwoordig uiteraard liefst samen met het gezin.