Stageverslag Richmond 2003

/nl/stages/richmond2003/richmond01.jpg (28640 bytes)

Brussel Nationale Luchthaven, woensdag 24/9:

Groep van 11 deelnemers + filmploeg van "Man bijt hond" vertrokken voor stage in Richmond, Virginia. Tijdens deze stage maken ze opnames voor het "vervolgverhaal", een dagelijks item in Man bijt hond gedurende één week.

http://stages.fireobservers.org/#2

     Hasselt 14/10/2003

Stage Richmond Virginia 2003

Woensdag 24/09/03
Het is nog vroeg als iedereen alles klaarmaakt om naar Zaventem te vertrekken. Iedereen verschijnt stipt op de afspraak, enkel Stijn, die de stage samen met Marc zou begeleiden, is niet aanwezig. Hij moet spijtig genoeg afhaken wegens medisch problemen.. Ondertussen werd door het bestuur koortsachtig gezocht naar een oplossing. Vermoedelijk zal Paul volgende week de groep vervoegen om dan samen het tweede deel van de trip af te werken. Het inchecken loopt wat vertraging op dankzij de mensen van Woestijnvis. Ze waren wat te laat aanwezig, doch willen toch nog een paar mensen filmen die "zogezegd" aankomen op de luchthaven. De vlucht van Brussel naar Washington DC, Dulles Airport verloopt voorspoedig, ook het afhalen van de huurwagens verloopt zonder problemen, ondanks de noodzaak om de namen van de chauffeurs wat aan te passen. Bij de aansluitende rit van Dulles Airport naar ons hotel in Richmond hebben we echter af te rekenen met veel file. Het is al donker als we aankomen in Richmond, en we zien dan ook weinig van de stad bij onze doortocht (het hotel ligt aan de andere zijde). Aan het hotel aangekomen checken we snel in, waarna we een klein eindje verder rijden om nog een avondmaal te nuttigen.
Donderdag 25/09/03
Goed geslapen, en zoals gewoonlijk is iedereen vroeg wakker. De eersten worden al gespot rond 06h00. Het is mooi weer en we wandelen naar het restaurant om kennis te maken met het eerste amerikaanse ontbijt. Om 10 uur is iedereen klaar en zijn de wagens ingeladen. Van de meisjes van woestijnvis is nog geen spoor te bekennen. Om 10h15 arriveerd Captain Hinant. We praten nog wat doch besluiten om 10 uur 30 zonder de meisjes te vertrekken naar het trainingscentrum. Daar aangekomen blijkt dat de meisjes ondertussen in het hoofdkwartier zijn aangekomen en dat men ze tot bij ons zal brengen. We krijgen reeds wat uitleg en een filmpje over de opleiding der recruten. Ondertussen arriveren de meisjes en starten we met een bezoek aan de Fire Training Academy. Na een lunchboxje te hebben verorberd komt men ons afhalen met een busje om de luchthavenbrandweer te bezoeken. Onderweg stoppen we nog even aan het luchtvaart museum. Het Fire Station Richmond Airport is vrij modern, evenals het materiaal, en na een uiteenzetting is er tijd om dit te bewonderen en een aantal foto's te nemen. Daarna gaan we terug naar het training center, waarna het tijd is om de mannen over de verschillende Fire Stations te verdelen.
Vrijdag 26/09/2003
De eerste volledige stagedag. Iedereen komt aan zijn trekken vandaag, alhoewel de echt interessante oproepen nog wel uitblijven. In ieder geval is er volop tijd om te verbroederen en kennis te maken met de Amerikaanse collega's.
Zaterdag 27/09/2003
Marc en Ward (interimchauffeur wegens uitvallen Stijn) starten reeds vroeg om iedereen samen te brengen en aan de uitstap naar Washington DC te beginnen. Onderweg word halt gehouden voor een goed ontbijt. In plaats van tot in Washington te rijden parkeren we in Springfield en nemen we van daaruit de metro. Het bezoek begint aan Arlington Cemetery, waar vele bekende Amerikanen begraven liggen (John F. Kennedy ,bemanning van de Challenger enz.). Ook het Graf van de Onbekende soldaat laat een diepe indruk na bij de groep, voornamelijk door de ceremonie van de wachtwisseling. Daarna wandelen we de Potamac rivier over tot aan het Lincoln Memorial, om daarna bezoek te brengen aan de monumenten voor de gesneuvelden van de oorlogen in Korea en Vietnam. De reflecting pool ligt er droog bij door werkzaamheden ter hoogte van het Washington Monument. We zetten onze tocht te voet verder naar het Roosevelt Memorial waar we kennis maken met een grote groep verbrande kinderen en hun begeleiders uit de hele VS en Canada. Na rond het tidal bassin gewandeld te hebben en onderweg het Jefferson Memorial even bezocht te hebben begeven we ons naar het Witte Huis. Aansluitend gaan we naar de "first due at the white house", DCFire Station engine 10 en truck 3, waar we allen enkele leuke T-shirts aankopen. We besluiten ons bezoek aan DC in Union Station, waarna we met de Metro terug naar de wagens gaan. Tijdens de terugrit naar Richmond zijn er enkele hevige regenbuien. Onderweg houden we opnieuw even halt voor een avondmaal, waarna we iedereen terug op de post droppen. We blijken ondertussen een brand gemist te hebben.
Zondag 28/09/2003
Opnieuw een 24 uren shift in de posten. Het is zondag, doch toch nog vrij druk. s'Morgens is er voor enkelen onder ons een demonstratie met de ladder 5.
Maandag 29/09/2003
Opnieuw iedereen opgehaald en verzameld in station 1. Vandaar uit gaat het samen met enkele brandweerwagens naar de training academy, waar we de gelegenheid krijgen in brandweeruitrusting een persluchtparcours af te leggen en een beetje aan wagens te knippen. Helaas zit brandbestrijding er niet bij wegens te veel risico. S'Middags is er opnieuw een lunchbox, waarna we naar het hoofdkwartier gaan voor een flitsbezoek, en daarna verder rijden naar een uniform winkel. Enkelen onder ons vinden daar alvast hun gading. Het is dan terug tijd om iedereen naar de post te brengen en terug te genieten van enkele uitrukken.
Dinsdag 30/09/2003
Vandaag bezoeken we de maintenance facility, een lokale Pierce dealer en het 911 center. Bij de pierce dealer zien we een prachtig gerestaureerde old timer met lichten aan alle kanten. Ook de 911 centrale is zoals steeds vrij impressionant en iedereen kijkt zijn ogen uit. We gaan voor de lunch even naar de Kentucky Fried Chicken wat best in de smaak valt. Na de bezoeken keert iedereen opnieuw naar de post terug.
Woensdag 01/10/2003
Opnieuw een dagje meerijden. Helaas is het vandaag overal uiterst rustig, er valt weinig te beleven. In het zuiden van Richmond is wel wat activiteit. De jongens in post 13 zagen best al wat vuur. Deze avond komt ook Paul aan uit Brussel.
Donderdag 02/10/2003
Vandaag wordt de groep verwacht op het stadshuis. Ondertussen heeft Paul de groep ook vervoegd en hij vergezeld ons bij dit bezoek. Marc had deze voormiddag een afspraak met het Fire Department in Norfolk, zodat de eerste contacten al gelegd worden voor de stage van volgend jaar. Iedereen kan enkele uurtjes terug naar de kazernes, want s'avonds is het verzamelen voor het afscheidsdiner, en tijd om de geschenken af te geven. Helaas is de Fire Chief door verplichtingen niet in de mogelijkheid zich bij ons te voegen.
Vrijdag 03/10/2003
Na een laatste snel ontbijt in de Mac Donalds in Richmond is iedereen klaar om naar New-York te reizen. Via Washington en Baltimore bereiken we vrij vlot Philadelphia, waar we gingen proeven van de beruchte Philly Cheesesteak. Een tweetal uurtjes later rijden we verder naar New York. Zoals verwacht hadden we bij het binnenrijden van Manhattan af te rekenen met lange files. Bij aankomst bleek er toch nog een probleem te zijn in het hotel, geen kamers beschikbaar. Na wat discussie kregen we toch 5 kamers ter onzer beschikking, zodat we wat samen moesten slapen. Daarna vertrok de groep voor een avondmaal (pizza) en maakte we nog een korte avondwandeling doorheen Central Park. Rond 22h30 gingen de meeste gaan slapen.
Zaterdag 04/10/2003
Rond 8h30 werd er verzameld. Er werd voor iedereen een Metrokaart gekocht en zo konden we de hele dag N-Y bezoeken. We namen de metro naar Times Square.In de 43ste straat gingen we langs in de post van Rescue 1. Geen van de 11 mensen die op 11 september uitrukte overleefde de aanslag en sommigen zijn nooit teruggevonden. De brandweermannen nodigde ons onmiddellijk uit om hun kazerne even te bezoeken, zodat ze ons konden tonen hoe de gedachtenis aan hun overleden makkers in stand wordt gehouden. Een grote houten tafel in de keuken, geschonken door de familieleden, en voorzien van de nodige opschriften was wel het pronkstuk. Ook werd hun winkeltje voor ons geopend, zodat onze collectie T-shirts en patchen weer kon aangevuld worden. Er liggen er zelfs nog een paar betaalde te wachten, want plots weerklonk het brandalarm, en moest de ploeg in allerijl vertrekken. Om terug in de metro te geraken liepen we even over Times square. De meeste waren nu wel echt onder de indruk van de hoogbouw in Manhattan, alhoewel onze gids ons weinig tijd liet om er echt rustig van te genieten, er stond immers nog veel op het programma. Volgende stop : NY Fire Museum. De nieuw aangebouwde vleugel met gerecupereerde spullen van 11 september liet iedereen beseffen hoe het toen was geweest. De vermorzelde radio's, helmen en brandweergereedschap lieten bij ieder van ons een diepe indruk na. Het werd zelfs even stil. Zelfs het weer begon om te slaan. Toen we terug buiten kwamen was het stilletjes beginnen regenen. Daarom werd het programma aangepast en gingen we naar de Staten Island Ferry. Deze gratis overzetdienst vaart op kleine afstand voorbij 'the Statue of Liberty', zodat we rustig een paar leuke foto's konden nemen en ondertussen de inwendige mens wat versterken. Daarna verder gewandeld naar Station 15, waar Ladder 10 tijdelijk gestationeerd is. Dit voertuig is voorzien van een prachtige beschildering en werd speciaal voor ons buiten gezet om op beeld vast te leggen. Ook hier weer aandenkens die de mensen elke dag opnieuw moet herinneren aan die verschrikkelijke dag. Even verderop gaan we via Wall Street, waar de torenhoge gebouwen ons opnieuw even deden stilstaan naar Ground Zero. Aldaar stellen we vast dat de omgeving reeds grotendeels is hersteld, en dat er van de WTC site eigenlijk enkel nog een grote bouwwerf overblijft. De plaatselijke brandweerpost (ten house) is bijna afgewerkt en heropend binnenkort. Ook het metrostation onder de WTC lijkt bijna af. We wandelen rondom de site en beseffen toch de grootsheid. Aan enkele lokale kraampjes blijken er goedkope T shirts te vinden. Daarna gaan we verder naar Chinatown, waar een kleine brandweershop is. De inhoud stelt enigszins teleur, doch er is de kazerne ernaast, waar we met een echte fire dog (damatier) kennis maken. Het is de huishond van de kazerne. We splitsen ons op en spreken terug af aan het hotel om de avond culinair af te sluiten in een chinees restaurant. Die avond kreeg David het nieuws vanuit Belgie dat hij opnieuw vader was geworden van een dochter. Wat dan ook gevierd werd.
Zondag 05/10/2003
Rond 9h00 werd er voor de fitte vogels verzameld voor een ochtend wandeling doorheen Central Park. Het weer zat mee en er werd dus genoten van deze groene oase in het centrum van Manhattan. Op deze zondagochtend toonden de New yorkers zich van hun sportiefste kant want er waren veel deelnemers op de been voor een plaatselijk georganiseerde loopwedstrijd. We kwamen enkele kilometers verder terug in de bewoonde wereld via 5th avenue waar alles in gereedheid gebracht werd voor een Poolse parade. Onze bestemming was echter 'the Empire State Building, nog een kleine 20 straten verder, waar we rond 12 uur arriveren. Het tegenwoordig hoogste gebouw van Manhattan is klaar om ons te ontvangen. Eens men door heeft dat we een groep brandweerlui zijn worden we uit de rij gepikt en krijgen we gratis toegang.Toch was het nog een uurtje aanschuiven voor we op dit hoogste overzichtspunt van de stad geraakten, alwaar we een adembenemend zicht kregen. Na het bezoek aan Empire State Building was de grote parade van Poolse emigranten in de stad in volle gang. Onze tocht ging echter verder via Chinatown naar Pier 17. Een shoppingcenter – en uitgaanscentrum net naast de Brooklyn Bridge. Tijd voor middagmaal en even verpozen. Na deze pauze gaan we opnieuw op pad. De andere kant van de Brooklyn Bridge is onze bestemming. Het wordt een stevige wandeling maar het zicht aan de andere kant is dan ook de moeite. We wachten tot de zon ondergaat, en dit met de skyline van Manhattan op de achtergrond. Onderweg werden we overigens ook nog even in de lokale brandweerpost binnen gesleurd.
Na het avondmaal in 'Little Italy' wordt de avond afgesloten op het verlichtte Times Square.
Maandag 06/10/2003
Maandagmorgen wordt er weer vroeg verzameld, kwestie van het verkeer een beetje te ontlopen. En ja hoor, rond negen uur zitten we aan de ontbijttafel een kleine honderd kilometer buiten New York. Daarna rijden we door naar Cape May, een pittoresk kuststadje aan de Atlantische oceaan. Gedaan met de drukte, hier heerst volledige rust. Tegen drie uur wordt opnieuw verzameld en zetten we onze tocht verder naar Atlantic City. Deze avond zijn we geboekt in het Tropicana Casino. Atlantic City, het Las Vegas van de oostkust, is weer een hele belevenis. Het verschil met onze slaapplaats in New York, en de luxe die alom tegenwoordig is, wordt als een hele herademing gevoeld. Paul en Marc nemen ons mee op een verkenningstocht langsheen de Boardwalk, maar ze blijven herhalen dat het nog niets is in vergelijking met het echte Las Vegas. Toch wagen we ons aan een gokje hier en daar, maar veel brengt het voor de meeste niet op. Het dinnerbuffet in een van de casino's waar we aanschuiven, laat ons toch zien dat er een paar vreters mee in de groep zitten. Opnieuw een geslaagde avond.
Dinsdag 07/10/2003
Opnieuw is het vroeg verzamelen. Vandaag keren we terug naar Washington, maar onderweg is er nog een tussenstop gepland in Annapolis, waar de Naval Academy gevestigd is. We moeten er zijn voor 12h00 's middags, om het middag appel bij te wonen. Elke middag om 12h05 verzamelen alle studenten voor hun slaapblok. Dit met het nodige militaire vertoon. We halen de deadline en zijn dus getuige van dit schouwspel. Nadien nemen we de lunch in de Mess Officieren en brengen nog een bezoek aan de lokale brandweerkazerne. Bij het terugkeren bij de wagens stellen we echter vast dat we foutief geparkeerd stonden, er zit namelijk een parkeerboete onder de voorruit van beide wagens. We maken nog een tussenstop in een groot winkelcentrum. De laatste vrije plaatsjes in de koffers geraken daardoor ook opgevuld. Nu nog even de avondspits omheen DC trotseren en zo arriveren we rond 19h00 in ons laatste hotel te Fairfax. Die avond nemen we het avondmaal in een Australisch steakhouse. Nadien springen we nog eens binnen bij Hooters. Enkel onder ons ondernemen nog een night tour of DC, de anderen liggen al uitgeput tussen de lakens.
Woensdag 08/10/2003
De laatste ochtend op Amerikaanse bodem kan alles rustig gebeuren. Er wordt nog een shopping express ingelegd naar de lokale supermarkt voor de vroege vogels en voor het middagmaal trekken we nog naar een shoppingcentrum waar we tevens de allerlaatste inkopen kunnen doen. Rond 14h00 worden de huurwagens ingeleverd en staan we zwaar beladen voor de incheckbalie. Iedereen heeft zijn reispapieren teruggevonden zodat we rond 17h30 terug huiswaarts kunnen vliegen.
Donderdag 09/10/2003
Na een vermoeiende vlucht, dit door enkele lastige medepassagiers, terug op Belgische bodem rond 8h00 's morgens. Na een laatste drankje in de aankomsthal van de luchthaven vertrok iedereen met zijn wederhelft naar hun eigen stulpje.

Met dank aan Ward voor de basis van het reisverhaal, Marc voor de verdere bewerking en Paul en Kurt voor de redactie ervan.

                                   

Ook info op www.brandweertongeren.be/amerika.htm

Permanente koppeling naar dit artikel: /stageverslag-richmond-2003/