
| Organisatie:
Opstal Marc Hoofd Kris (brandweer Zaventem) Deelnemers : Poppe Peter Paulusse Peter Slabbekoorn Chris Jan (brandweer terneuzen, Nl) Jansen Luc (brandweer Hoogstraten) Gahete David Voet Erik Van Leemput Fernand Van Noten Philippe (brandweer Duffel) De Waele Lucien De Clerq Daniel (brandweer Nevele) |
![]() |
Zondag 12 september : landing van vlucht UA951 (Boeing 767-300) omstreeks 15h11 op Dulles
Intl Airport. De vlucht naar Washington verliep vlot. Dit kon niet gezegd worden van de
immigratieprocedure. Lange wacht rij en bijgevolg duurde dit iets meer dan een uur. De
handigheid van een elektronisch ticket voor een groep hield bijna iemand tegen, hij kon
immers zijn terugreis ticket niet laten zien. Het oppikken van de huurwagens verliep vrij
vlot, zodat we konden vertrekken naar Norfolk. Na een korte stop om iets te eten kwamen we
in Norfolk aan omstreeks 22 uur waarna we rechtstreeks ons hotel opzochten teneinde goed
uitgerust aan onze stage te kunnen beginnen.
Maandagmorgen werden we aan het hotel opgehaald door Chief Hawkins. Samen gingen we
ontbijten waarbij we rustig over de komende week overlegden. Daarna was het naar post 9 om
eerst uitrukkledij te halen, daarop volgde een stop voor bedlinnen en ten slotte wat
administratie, het zogenaamde waiver formulier. Nu we downtown waren wandelden
we even tot aan de USS Wisconsin die hier als museumschip aangemeerd ligt. Best alm een
indrukwekkende verschijning. Na de middag werden de mensen over de posten verdeeld, zijnde
6 personen in Norfolk en zes in het zusterstadje Portsmouth. Eens aangekomen op mijn post
kreeg ik ook een draagbare radio ter beschikking zodat ik wat kon volgen wat er gebeurde.
Zo te horen rukte iedereen deze eerste avond en nacht al enkele keren uit.
Dinsdag stond een 24 uur shift ride-along gepland. Woensdag is het opnieuw verzamelen
geblazen voor enkele bezoeken. Iedereen rukte meerdere malen uit, geen spectaculaire zaken
echter. Ondertussen volgen we de weg van Hurricane Ivan op TV. Het is niet uitgesloten dat
hij tegen het einde van de week ons pad kruist.
Op woensdagmorgen verzamelen we in Norfolk op post 1 en na een ontbijtje bij Mc Donalds
vertrekken we met zijn allen naar de maintenance facility. Deze faciliteit is er voor alle
wagens welke eigendom zijn van de stad. Het is dan ook best een aardig terrein. De
brandweer heeft er wel zijn eigen afdeling met enkele gespecialiseerde mechaniekers. Het
was best een interessant bezoek, vooral daar we ook konden spreken over de
aankoopprocedures, ... Tijdens ons bezoek aan de maintenance begon het stevig te onweren.
De resten van een vorige orkaan kwamen wat roet in het eten gooien Het was dan ook lopen
om niet al te nat in de wagens te komen. Tweede stop voor de dag is de 911 centrale. Door
het hevige onweer dienen we even te wachten daar men voor het moment overspoeld was door
oproepen. Downtown blijken verschillende straten ondergelopen te zijn tot wel een halve
meter hoog. Ondertussen krijgen we dan een uitleg over hoe men vorig jaar de orkaan
Isabelle verwerkte. De hierin verwerkte fotos zijn best de moeite. Het blijkt dat
bijna 80% van de stad was onder water gelopen. Uiteindelijk wordt het wat rustiger en
kunnen we dan toch de 911 centrale binnen. Zoals steeds kijken we met bewondering naar de
infrastructuur en de snelheid waarmee de oproepen worden beantwoord en de hulp wordt
uitgestuurd. Voor de middagpauze rijden we Downtown naar de Mac Arthur Mall, alwaar men in
de food-court keuze heeft uit diverse specialiteiten. Na de lunch begeven we ons naar
Portsmouth waar we eveneens de 911 centrale bezoeken. Tweede stop aldaar is het
trainingscentrum. Alhoewel er geen brandgebouw is heeft men er best wel enkele aardige
set-ups, onder andere voor adembeschermingstraining.Na de verschillende bezoeken brengen
we iedereen terug naar de post in tijd voor het avondmaal.
Donderdag was een 24 uur ride along dag, doch het bleef ijzig kalm in de gehele stad.
Weinig interventies.
Vrijdag was het zeer vroeg verzamelen gezien we reeds om 8 uur aan de navy basis dienden
te zijn. We bezochten eerst de navy firefighting school welke vlak naast de navy basis
gelegen is op openbaar terrein. Men beschikt over verschillende gebouwen waar men met
behulp van propaan blusoefeningen houdt. Deze school traint jaarlijks maar liefst 15000
mensen. Enkele van de oefeningen welke we konden observeren waren best de moeite. Als kers
op de taart kregen we een speciale vlag overhandigd door de verantwoordelijke welke onze
rondleiding verzorgde. Blijkbaar een uniek gebeuren. Daarna reden we verder naar de basis.
Dankzij de begeleiding werden we niet eens gecontroleerd en konden we vrij de basis
oprijden. We reden op enkele meters voorbij de aanwezige vloot. Wetende dat Norfolk de
grootste marinebasis is voor de Atlantische oceaan was dit zeker indrukwekkend. Duikboten,
destroyers, vliegdekschepen,...Voornamelijk nucleaire vaartuigen. Ons doel was de
landingsstrip van de support vliegtuigen. Aldaar konden we de plaatselijke blusvoertuigen
bewonderen en een ritje maken. Na de navy basis passeerden we nog even aan de training
academy van Norfolk. Voor de lunch begaven we ons naar de Mc Arthur mall, waar we iedereen
enkele uurtjes vrij gaven om te eten en even in de winkeltjes binnen te lopen. Omstreeks
15 uur begaven we ons naar het headquarters waar we enkele T shirts en certificaten kregen
en een poosje met de fire chief van Norfolk spraken. 's Avonds waren we uitgenodigd om
samen met enkele brandweermannen nog even te gaan stappen. Probleem voor deze van onze
groep die in Portsmouth verblijven in de vorm van een totaal alcoholverbod en tegen negen
uur terug binnen. Eentje paste dan maar, twee gingen effectief vroeg terug en twee anderen
brachten de nacht in Norfolk door. (drie personen uit onze groep waren bij een captain
thuis uitgenodigd voor het avondmaal)
Zaterdag stond opnieuw ride along op het menu.
Zondag verzamelden we omstreeks 9 uur om naar Williamsburg te rijden waar we de koloniale
site bezochten. Omstreeks 3 uur keerden we terug naar Norfolk en reden rechtstreeks door
naar Virginia Beach voor het afscheidsdiner. De keuze was gevallen op Rubees, een
sea food restaurant. Iedereen liet het zich smaken en na het eten werden enkele geschenken
overhandigd. Daarna iedereen voor de laatste nacht terug naar de post. Helaas zaten er
geen goede oproepen meer tussen. Evenwel is iedereen dik tevreden omtrent zijn verblijf,
en maakten ze allemaal wel iets interessants mee.
Maandagmorgen is het vroeg dag, vanaf 5 uur wordt reeds gestart met het verzamelen. Het
laden van alle bagage heeft wat voeten in de dijk. Om iets na 7 vertrekken we dan richting
Atlantic city. Onderweg stoppen we rond tien uur voor een stevig ontbijt welke eigenlijk
ook als middagmaal kan dienen. Nna een ritje van 4 uur nemen we de Cape May - Lewes ferry.
Een uurtje varen en we zijn aangkomen in het pitoreske Cape May alwaar we gedurende
anderhalf uur rondkuieren. Daarna rijden we verder tot Atlantic City. We verblijven in
Ceasars. Eerste even de beentjes strekken, een drankje en dan een buffet all you can eat,
waarna we een lange wandeling maken en de avond afsluiten met een gokje. Het weer is
ondertussen stukken beter dan de voorbije dagen.
Dinsdag is het uitslapen. Enkele vroege vogels maken nog een wandeling op de boardwalk en
dan vertrekken we tegen de middag naar New York. We kozen er dit keer voor om via Staten
Island en Brooklyn te rijden in plaats van rechtstreeks Manhatten binnen te rijden. In
Brooklyn maken we dan ook eerst een stop in Middagh Street waar we de plaatselijke
brandweerkazerne bezoeken. We waren speciaal naar daar gereden om die vergeten foto van de
vorige stage dan toch te gaan nemen. Op ons verzoek werd de poort helemaal gesloten zodat
we ze konden fotograferen, maar toen kwam er een oproep binnen en moesten we wegspringen
voor de uitrukkende voertuigen. Na het vertrek van de uitrukkende ploeg hadden we alle
tijd om de bewuste foto van de beschilderde poort te nemen en daarna te gaan genieten van
het mooie uitzicht op het Zuiden van Manhatten. Daarna naar het hotel. Na een korte
verfrissing nemen we de benenwagen en bezoeken we de kazerne van Rescue 1. We krijgen een
eerste klas rondleiding en iedereen is in de gelegenheid om enkele T shirts e.d. te
kopen.. Volgende halte is de Empire state building, waar we dankzij de brandweerpas met
een flinke korting naar boven kunnen. We komen op het observatiedek aan op het moment dat
de laatste zonnestralen hun werk doen. Het zicht is adembenemend. Na het bezoek gaan we
naar de Subway om een broodje en daarna kan wie het wil nog even de bloemetjes buiten
zetten. Morgen zetten we ons bezoek aan New York verder bij ondertussen tropische
temperaturen.
De volgende morgen nemen we de metro. Steeds weer een ervaring op zich in New York. Onze
eerste stop is Battery park volledig in het zuiden van Manhatten. In het park vinden we de
bol terug die vroeger tussen de WTC torens stond en die hier nu staat zoals hij werd terug
gevonden. Daarna wandelen we tot aan de waterkant om vervolgens richting zwaar bewaakt
Wall Street te trekken. Van hieruit is het kortbij naar Ground Zero. Aldaar bezoeken we
het nu heropende station 10 van de FDNY. Op ground zero kan je tegenwoordig terug de metro
nemen wat we dan ook doen. Onze volgende bestemming is het Fire Museum. Hier verblijven we
een uurtje. Vervolgens begeven we ons te voet richting Chinatown. In Little Italy blijken
feesten aan de gang te zijn en we profiteren ervan om aan een van de vele kraampjes een
lunch uit het vuistje te kopen. Omstreeks twee uur nemen we terug de metro richting
Central Park. Na een kort geleid gedeelte splitsen we ons op met afspraak om 17 uur in het
hotel. Om 17 uur sporen we opnieuw met de metro richting Wall street. Van hieruit gaan we
te voet naar de Brooklyn bridge waar we tot halfweg stappen. Volgende halte is pier 17
waar naast de shops tevens een food court aanwezig is. Vervolgens trekken we rustig
richting times square van waaruit we terug richting hotel wandelen.
Donderdagmorgen vertrekken we rond 9 uur richting The Bronx. Bedoeling is een voertuig te
gaan bekijken van de brandweer welke zeer speciaal is beschilderd. We hebben geen geluk,
ze zijn niet in de kazerne en worden ook niet snel terug verwacht. We vertrekken dan maar
en verlaten New York richting Philadelphia waar we rond de middag in old downtwon een
chease steak gaan eten. We blijven ongeveer twee uur in Philadelphia en spreken terug af
aan de wagens. Een van ons slaagt er echter niet in de wagens terug te vinden. Gelukkig
vinden we hem zelf snel terug. We verlaten Philly en rijden naar de Arundel Mills, een
groot shopping center waar we iedereen een paar uur vrij laten om te shoppen vooraleer we
verder rijden naar Fairfax. Na wat file arriveren we in het hotel. Het zwembad is helaas
reeds gesloten voor het seizoen. Even shoppen om wat drank en chips voor vanavond te halen
en dan kunnen we gaan eten. We gaan naar een Outback steakhouse. sAvonds genieten we
in het hotel met zijn allen van een drankje.
Vrijdag staat voor onze laatste volledige dag een bezoek aan Washington DC gepland. Met de
wagens rijden we eerst naar Arlington Cemetery, waar we te voet de belangrijkste plaatsen
aandoen. Oa. de wachtwisseling aan de tombe van de onbekende soldaat is een stop waard. Na
het kerkhof steken we de potomac over om aan de mall de belangrijkste monumenten te
bezoeken. Het Lincoln memorial, Korea en Vietnam memorial, washington monument, Roosevelt
memorial,
Ook het nieuwe WW 2 memorial is nu open. Het werd een best indrukwekkend
monument. Na de wagens herplaatst te hebben wegens beperkte parkeerduur bezoeken we het
nieuwe Holocaust museum. Tot slot bezoeken we ook het witte huis, en de nabijgelegen
brandweerkazerne. Helaas is ook hier de nieuwe ladderwagen niet aanwezig.
Na een laatste nacht in de VS rijden we op zaterdag morgen naar de Springfield Mall. In
dit winkelcentrum zullen we de laatste uren van onze reis doorbrengen en lunchen. We nemen
ruimschoots de tijd zodat we ook via een rustige weg naar de luchthaven kunnen rijden.
Eerst wordt iedereen aan de terminal afgezet, waarna de huurwagens worden ingeleverd. Et
inchecken neemt vrij veel tijd in beslag en dan is er nog de security. Zonder je schoenen
uit te doen raak je hier blijkbaar niet meer door. Twee onder ons dienen hun handbagage te
openen. Uiteindelijk geraken we toch aan de vlieger en vertrekken we op tijd richting
Brussel. Het werd opnieuw een prachtige en onvergetelijke reis.
























